Weight & Warmth

ชุดงานเฟอร์นิเจอร์นี้สำรวจความตึงเครียดอย่างเงียบงันระหว่าง “มวล” และ “ความอ่อนโยน” ระหว่างความถาวรและความอบอุ่น—ที่ซึ่งโครงสร้างกลายเป็นการแสดงออก และวัสดุกลายเป็นความทรงจำ

แก่นของชุดงานถูกขับเคลื่อนด้วยบทสนทนาระหว่างคอนกรีตที่หนักแน่นและไม้ที่โค้งมนอย่างละเมียด องค์ประกอบคอนกรีตทำหน้าที่เป็นฐานที่มั่นคง มีลักษณะเป็นก้อนเดียว แข็งแรง และให้ความรู้สึกเชิงสถาปัตยกรรม ผิวสัมผัสที่หยาบและพรุนเผยให้เห็นความซื่อสัตย์ของกระบวนการหล่อและกาลเวลา ชวนให้นึกถึงชิ้นส่วนของสถาปัตยกรรมที่ถูกลดทอนจนเหลือเพียงรูปทรงแก่นแท้ ปราศจากการตกแต่งที่เกินจำเป็น

ในทางตรงกันข้าม ส่วนของไม้ช่วยเติมการเคลื่อนไหวและสัมผัสที่เป็นมิตรต่อมนุษย์ ไม้ที่ถูกดัดและแกะสลักอย่างแม่นยำช่วยทำให้รูปทรงโดยรวมอ่อนโยนลง เสมือนโอบล้อมขอบมุมและยื่นต่อออกไปอย่างต่อเนื่อง ลวดลายเสี้ยน ปมไม้ และความไม่สม่ำเสมอตามธรรมชาติถูกเก็บรักษาไว้ เพื่อให้แต่ละชิ้นมีเอกลักษณ์และเรื่องราวของเวลา ไม้ไม่ได้เพียงวางอยู่บนคอนกรีต หากแต่ดูราวกับเติบโตออกมาจากมัน เกิดเป็นความสัมพันธ์ที่แนบแน่นระหว่างธรรมชาติและโครงสร้างที่มนุษย์สร้างขึ้น

ชุดงานนี้เลือกใช้ความเรียบง่ายแทนความซับซ้อน เส้นสายถูกกำหนดอย่างตั้งใจ สัดส่วนได้รับการปรับอย่างรอบคอบ และทุกจุดเชื่อมถูกออกแบบอย่างชัดเจน รายละเอียดโลหะถูกใช้เพียงเล็กน้อย ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมอย่างเงียบ ๆ มากกว่าการสร้างจุดเด่น ฟังก์ชันการใช้งานไม่ถูกขยายความเกินจริง แต่ถูกหลอมรวมเข้าไปในรูปทรงเชิงประติมากรรมอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้แต่ละชิ้นยืนอยู่กึ่งกลางระหว่างเฟอร์นิเจอร์และวัตถุศิลป์

เฟอร์นิเจอร์เหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อให้ผู้ใช้ “รับรู้” อย่างช้า ๆ น้ำหนักของชิ้นงานชวนให้เกิดความนิ่งสงบ พื้นผิวเชิญชวนให้สัมผัส และการปรากฏตัวของมันช่วยสร้างการตระหนักรู้ต่อพื้นที่และร่างกาย ไม่ว่าจะถูกใช้เป็นที่นั่ง โต๊ะ หรือพื้นที่วางของ ชิ้นงานไม่ได้ครอบงำสภาพแวดล้อม แต่ทำหน้าที่ถ่วงสมดุลและยึดโยงพื้นที่นั้นไว้