Sculpture Collection

ประติมากรรมชุดนี้สำรวจความสัมพันธ์อันเงียบสงบระหว่าง สมดุล น้ำหนัก และความยับยั้ง ผ่านการจัดวางรูปทรงเรขาคณิตพื้นฐาน เช่น ระนาบ ทรงกระบอก และทรงกลม โดยไม่ได้มุ่งหมายให้เป็นตัวแทนของวัตถุใด หากแต่เป็นการถ่ายทอด สภาวะของความนิ่งที่ถูกประคองไว้ด้วยแรงตึง

องค์ประกอบแต่ละชิ้นให้ความรู้สึกหนัก แน่น และยึดโยงกับพื้นดิน แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกจัดวางอย่างแม่นยำ ราวกับหยุดอยู่ในเสี้ยววินาทีก่อนการเคลื่อนไหว การปะทะกันของเส้นเฉียบคมและเส้นโค้งอ่อนโยน สร้างบทสนทนาอย่างละเอียดอ่อนระหว่าง ความมั่นคงและความเปราะบาง

วัสดุมีบทบาทสำคัญในการสื่อสารตัวตนของงาน คอนกรีตหรือหินหล่อ ถ่ายทอดน้ำหนัก ความถาวร และคุณภาพเชิงสถาปัตยกรรม ขณะที่ ไม้ เข้ามาเติมมิติของความอบอุ่น จังหวะของเสี้ยน และร่องรอยของเวลา ไม้ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงเป็นวัสดุรอง หากแต่เป็นตัวเชื่อมระหว่างความแข็งและความอ่อน ระหว่างธรรมชาติและโครงสร้างที่ถูกควบคุม

การอยู่ร่วมกันของวัสดุเหล่านี้สร้างสมดุลระหว่าง ความดิบและความละเอียด ผิวสัมผัสที่แตกต่างกันถูกเผยให้เห็นผ่านแสงและเงา เมื่อแสงธรรมชาติเปลี่ยนไปในแต่ละช่วงเวลา งานประติมากรรมก็เผยบุคลิกใหม่อย่างเงียบงัน โดยที่รูปทรงยังคงเดิม

แทนที่จะเรียกร้องความสนใจ งานเหล่านี้เชื้อเชิญให้เกิดการพินิจพิจารณา เป็นโครงสร้างที่เงียบสงบ ทำหน้าที่รองรับพื้นที่ ชะลอเวลา และเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้หยุดนิ่ง
คอลเลกชันนี้สะท้อนความสนใจใน รูปทรงในฐานะสถาปัตยกรรม ที่ถูกลดทอนจนเหลือเพียงภาษาที่จำเป็นที่สุด ซึ่งน้ำหนักไม่ได้ก้าวร้าว หากแต่สงบ ตั้งใจ และหยั่งรากอย่างลึกซึ้ง